۱- در دانشگاه تهران در حال تهیه مستندی از اعتراضهای دانشجویان بودم که یکی از لباس شخصی ها که بویی از انسانیت نبرده بود با زدن اسپری به چشمانم، دوربینم را دزدید و رفت ... جالبش این بود که عکسم را توسط دوربینش گرفت و گفت فردا این چنین و آنچنانت می کنم!! ضرب و شتم می کنند ... دوربین را می برند ... آخر شرم کنین تهدید دیگر چرا ؟ آخر اراذل و اوباش به که می گویند ؟
۲- دانشجویان حامی میرحسین موسوی در داخل دانشگاه دست به تحصن زده بودند که با ورود و یورش حامیان احمدی نژاد این مراسم به تنش منجر شد ...گاردهای امنیتی نیروی انتظامی فقط تماشاچی این فاجعه ی انسانی بودند ... آخر اراذل و اوباش به که می گویند ؟ یاد حرف دکتر!!! افتادم که گفت: ما در ایران آزادی مطلق دارم ...
۳- دانشجویان شعرهای انقلابی را زمزمه می کردند و خواستار پاسخ گویی مسئولان بودند ... در بیرون دانشگاه حامیان احمدی نژاد مرگ بر موسوی می گفتند که پاسخ دانشجویان مرگ بر دیکتاتور بود ... در کشوری که داعیه ی اسلامی بودن را داریم شنیدن الفاظ رکیک از نیروهای امنیتی در جلوی خانواده ها نکته ی قابل توجه و صد البته قابل تفکری بود که در خیابان های اطراف دانشگاه شنیده می شد ...
۴- بعداز اتمام سخنان احمدی نژاد در ولیعصر، تنها سنگ بود که از سمت خیابان انقلاب، از آسمان بر سر دانشجویان می بارید... نمی دونم چی بود که در این بین به کیوسک داخل دانشگاه خورد و فقط آتش بود که شعله می کشید ... یاد این نکته افتادم که سواستفاده گرانی هم در بیرون دانشگاه برای خراب کردن وجهه ی حامیان موسوی دست به تخریب اموال عمومی زده اند ... آخر اراذل و اوباش به که می گویند ؟
۵- دیروز دانشگاه تهران تبدیل به غزه و شاید بدتر از غزه شده بود ... نیروهای امنیتی هر نوع گاز که می توانستند را بر سر دانشجویان بی پناه امتحان کردند ... نفس کشیدن در دانشگاه به سختی انجام می شد... دانشجویان برای فرار از این گاز ها در چند نقطه از دانشگاه تهران زباله ها و شاخ و برگ درختان را به آتش کشیدند ...
۶- چماق داران بدون دخالت نیروهای امنیتی که از طریق شکستن نرده های دانشگاه به زور وارد دانشگاه شده بودند به شکل وحشیانه ای دانشجویان را مورد ضرب و شتم قرار دادند ... تنها صحنه ای که یادم می آید دختری بود که زیر لگد چند تن از این چماقداران فریاد می زد : فقط تو رو خدا چاقو رو از گلویم بردارید ... آخر اراذل و اوباش به که می گویند ؟
۷- کین درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمی شود ... نامه ی میرحسین موسوی به مردم هم قابل توجه است :
پست قبلی درگیری ها و تظاهرات در تهران